Meteen kippenvel, in Zwolle! Toch was het pas de repetitie, gisteravond bij Fanfare Exelsior Westenholte o.l.v. Marten van der Wal.  Maar bij het eerste stuk al kreeg ik een trillip. Dat is bij mij de vaste voorbode van wat Amerikanen ‘Chicken skin’ noemen. Hoe kan het, dat blaasmuziek me zo raakt?

Voor ontroering zijn allereerst mooie noten nodig, denk ik. Nou, Excelsior begon met prachtige muziek: een vierstemmig koraal uit 120 Hymns for Brass Band. Kerkmuziek, ingetogen lofzangen met gedragen melodieën waarin je eeuwen van belijdenis voelt. Zo’n hymne staat bij mij garant voor labiale tremoren.

Lees de volledige column in Forte Muziek Magazine