Deze dag is aanbevolen voor iedere saxofonist vanaf 2 jaar speelervaring, of saxofonisten die deel uitmaken van een fanfare,harmonie, saxofoonensemble,…

Tijdens de Le Monde saxofoondag zal een groot saxofoonorkest gevormd worden.
De benodigde partituren krijgt men, na inschrijving, toegestuurd, zodat iedereen zich muzikaal kan voorbereiden op deze dag.
De gekozen werken die met het saxofoonorkest zullen gespeeld worden, variëren van gemakkelijk tot pittig, van klassiek tot lichter genre.
De inhoud van het programma is volledig vernieuwd waarmee deze dag ook interessant is voor musici die al eens eerder aan een Le Monde saxofoondag hebben deel genomen!
Werner Geboers zal ingaan op de diverse aspecten die bij het saxofoonspel van belang zijn zoals embouchure, ademhaling, klank, intonatie, houding, techniek, samenspel, etc.
Uiteraard zijn ook saxofonisten die op een ander merk dan Le Monde spelen, van harte welkom.
Meer informatie en mogelijkheid tot aanmelden zie www.lemondesaxophones.com

Lees meer kort nieuws in Forte Muziek Magazine

De carrière van de Oranjewoudse musicus heeft een wending genomen die hij niet kon vermoeden toen hij in 2008 zijn succesvolle muziekuitgeverij De Haske Publications verkocht aan een Amerikaanse multinational. De componist zegt daar zelf over: Dat ik na deze belangrijke beslissing regelmatig uit binnen- en buitenland zou worden benaderd voor compositieopdrachten en gastdirecties had ik niet verwacht. Om niet weer te vervallen in het stressvolle bestaan dat de uitgeverij met zich meebracht moet ik nu zelfs regelmatig uitnodigingen afslaan. Eervolle opdrachten als deze kun je natuurlijk niet weigeren.

Naast de opdracht uit Zwitserland schreef de Friese musicus binnen een jaar tijd nog twee omvangrijke concertwerken voor blaasorkest. Zijn compositie “Alhambra” was in december het verplichte werk op de Nederlandse Brassband kampioenschappen. Vrijwel aansluitend schreef hij “Spectrum of the Sky” dat in april, tijdens de Nederlandse Fanfare Kampioenschappen door alle toporkesten zal worden gespeeld. Dit bijna 20 minuten durende werk ging afgelopen weekend in première tijdens een concert in het Concertgebouw te Tilburg. Uitvoerend orkest was het Nationaal Jeugd Fanfareorkest o.l.v. de componist zelf.

Na de voltooiing van de Zwitserse opdracht staat er alweer een volgende project in de steigers. In opdracht van zijn voormalige uitgeverij ontwikkelt de veelzijdige musicus voor het Duitse instrumentale muziekonderwijs een boekwerk met eenvoudige samenspelmuziek voor beginnende schoolorkesten. Een welkome afwisseling na het schrijven van drie grote concertwerken, aldus de Haan.

Een paar veranderingen maken dat het instrument flexibeler is, maar zijn kern in de klank behoudt!

De naam verwijst naar de traditionele Engelse brassbandklank, wat bij dit instrument duidelijk hoorbaar is. Dit is op de standaard 2960 TA anders, die is dunner/slanker qua klank, waar de 2960 UK een grotere/vollere klank heeft.

Het instrument spreekt makkelijk aan, wat opvalt is dat dit in alle registers zo is.

Qua stemming zijn er geen problemen die niet met het embouchure op te lossen zijn.

Wat voor mij belangrijk is, is dat de klank over alle registers goed blijft.

Dat is bij dit instrument zeker zo, daarnaast is de flexibiliteit van het instrument enorm!

De afwerking van het instrument is wederom goed, waarbij weer extra aandacht voor de ventielen.

Vaak is het na aankoop van een instrument een hele klus voordat deze goed lopen.

Dat is bij Willson niet het geval, de ventielen reageren goed en hebben niet de ‘normaal’ bijkomende kwalen!

Wat ik soms zie is dat de 2960UK te groot is om te bespelen, dan is er nog de 2950 UK die hetzelfde traject heeft ondergaan als de 2960 UK.

Deze heeft dezelfde eigenschappen.

Met veel plezier speel ik nu op de nieuwe 2960 UK , een absolute aanrader !!!

Kobus Verheij

Lees het volledige bericht in Forte Muziek Magazine

Eric was nog een ‘klein menneke’ toen hij door zijn vader de fanfare werd ingepushed. De Heineken Fanfare, in een tijd waarin bedrijfsfanfares en harmonieën nog een trots uithangbord van bedrijven waren. “Het was een goede fanfare, met veel verplichtingen. Er werden bijvoorbeeld optredens gegeven waarbij de koningin las kwam, en ook Freddy Heineken himself is eens komen luisteren”, vertelt Vloeimans: “Bij interlandwedstrijden in Eindhoven moesten we altijd optreden. De volksliederen vooraf. En tijdens de pauze het publiek entertainen. Ik verveelde me te pletter tijdens die voetbalwedstrijden. Ik vond er niks aan, ik vind er niks aan. Ik speelde derde bugel. Tijdens de pauze speelden we altijd marsen.  Hele ritmische partijen, waarin in mijn partijen niets gebeurde.”

Lachend: “En hoe vaak we wel niet hebben gespeeld bij het Concours Hippique in de Brabanthallen? Het zand zit nog in mijn schoenen…”

Lees het volledige interview in Forte Muziek Magazine

Sinds Maaike Aandewiel, dochter van eigenaars en oprichters Jan en Anja Aandewiel, aan de slag ging in het atelier, heeft zij praktijkervaring opgedaan bij Selmer in Frankrijk en Miyazawa in Japan. Diploma’s aan de muur getuigen van haar vakvrouwschap. Haar collega Halbe Tjepkema heeft wat minder cursussen gevolgd dan Maaike, maar hij is al van jongs af aan in de weer met oude auto’s en techniek. Vol trots laat hij foto’s zien van een ‘vintage classic’ in ‘mint condition’. Geen auto om in blubberweer te gaan rijden.

Muziekliefhebbers kennen Halbe natuurlijk als prominent saxofonist in onder andere het Dutch Jazz Orchestra. Hij genoot zijn opleiding onder andere aan de Berklee School of Music in Boston, Massachusetts. Kenners weten dan genoeg: dit is een van de belangrijkste en meest prestigieuze muziekscholen ter wereld.  Quincy Jones, Joe Lovano, David Samuels, Esperanza Spalding, en dus ook Halbe studeerden er bij de beste musici, componisten en arrangeurs. Het repareren van instrumenten leerde hij vooral zichzelf aan. “Op tournee moet je je eigen toeter doen, dan is er geen tijd om een atelier op te zoeken. Als je wilt spelen moet je snel zelf die reparatie ter hand nemen, want het concert gaat ook zonder jou wel door.”

Lees het volledige interview in Forte Muziek Magazine

Ongeveer in 1921 is uit de Metalofoon (familie van de Xylofoon en de Marimba) de vibrafoon ontstaan. De Metalofoon bestaat nog alleen uit metalen klankstaven (toetsen) met resonantiebuizen eronder. Bij de vibrafoon werden in de resonatoren klepjes gemaakt, die samen aan een as ronddraaien en een vibrerend geluid geven. De mate van dit vibrato kan worden geregeld door de draaisnelheid van de klepjes te variëren. Hierdoor ontstaat het typische vibrato-effect waaraan de vibrafoon ook zijn naam ontleent.

De meeste mensen denken dat de resonantiebuizen van onderen open zijn, maar het tegendeel is waar. Iedere buis is van onderen gesloten op 1/4 van de golflengte van de toets waardoor een staande golf ontstaat; de natuurlijke versterking van de toon. Sluit de draaiende klep de buis af dan is er geen versterking, en staat de klep vertikaal dan is de versterking maximaal. Alleen het volume van de tonen varieert, niet de toonhoogte zoals veel mensen denken.

Wanneer je met een mallet (stok) op een optimaal gestemde vibrafoontoets slaat, produceert deze een aantal boventonen: de grondtoon, een dubbeloctaaf en een tripeloctaaf met grote terts en nog een scala aan andere harmonieën. Tezamen vormen zij het karakter van een toets.  In tegenstelling tot bij een fluit of snaarinstrument zijn de boventonen bij een vibrafoon niet uit zichzelf harmonisch. Ze moeten daar met veel moeite in gebracht worden door de toets aan de onderzijde op precies de juiste wijze uit te hollen.

Lees het volledige artikel in Forte Muziek Magazine

Lees in de nieuwe uitgave van Forte Muziek Magazine het complete interview.

Lees het volledige interview in Forte Muziek Magazine

De stoelen staan nog op de tafels. De kapstokken zijn leeg. Het is stil in de kantine van VMBO het Esdal College. Nog wel. Er klinken voetstappen. Iemand fluit een wijsje. De eerste leden van Excelsior druppelen binnen. De school in het kleine Zuidoost Drentse dorpje Oosterhesselen vormt al aardig wat jaartjes op vrijdagavond hun thuishonk. Hier wordt gezweet en gezwoegd. Een aantal studenten keren zelfs speciaal op vrijdagavond terug naar huis om te repeteren. Het lijkt een vanzelfsprekendheid in dit dorp, want voor 130 leden is muziek maken meer dan een uurtje ontspanning. “Het is de ultieme vrijetijdsbesteding”, zegt Henk Kruimink die al ruim 43 jaar muziek maakt en tuba speelt in het hoogste fanfareorkest. Hij is een fanatiek musicus die vele uurtjes per week aan zijn instrument spendeert.“Excelsior is een deel van mijn leven. Na een pittige repetitie ben ik weer helemaal geestelijk uitgerust. Zeker wanneer er nieuw repertoire op het programma staat. Dat vind ik een uitdaging, om te zwoegen op muziek dat ik nog niet ken.”

Lees het volledige interview in Forte Muziek Magazine

In het nulnummer van Forte gaf Arend Nijhuis van KCG (het Gelders Kenniscentrum voor Kunst en Cultuur, één van de initiatiefnemers van HRFSTWND) het al aan. “Veel musici willen niet meer de straat op maar willen zich helemaal focussen op de muziek.” Welnu, dat onderschrijven leden van de Koninklijke Harmonie Oosterbeek hélemaal. Tijdens HRFSTWND konden ze zich uitleven. Zij beleefden als het ware een stormachtige muzikale herfst. Van een depressie was hier geen sprake.

Lees het volledige interview in Forte Muziek Magazine